Μάθετε περισσότερα για τις Παθήσεις Βαλβίδων Καρδιάς

Τί είναι

Η καρδιά έχει τέσσερις βαλβίδες, την αορτική, την μιτροειδή, την πνευμονική και την τριγλώχινα. Οι καρδιακές βαλβίδες ρυθμίζουν τη ροή του αίματος:

• μεταξύ της καρδιάς και των μεγάλων αγγείων που εκφύονται από αυτήν, δηλαδή της αορτής και της πνευμονικής αρτηρίας (αορτική και πνευμονική βαλβίδα αντίστοιχα)
• μεταξύ των καρδιακών κοιλοτήτων, δηλαδή των κόλπων και των κοιλιών (μιτροειδής και τριγλώχινα βαλβίδα)

Κάποια από τις καρδιακές βαλβίδες μπορεί να νοσήσει και να εκδηλωθεί βαλβιδοπάθεια. Μια καρδιακή βαλβίδα, λοιπόν, μπορεί να παρουσιάσει στένωση (η βαλβίδα δεν ανοίγει επαρκώς και το αίμα περνά με δυσκολία), ανεπάρκεια (όταν κλείνει η βαλβίδα δεν σφραγίζει επαρκώς και το αίμα παλινδρομεί) ή συνδυασμό στένωσης – ανεπάρκειας. Οι παθήσεις βαλβίδων καρδιάς είναι οι εξής:

• Στένωση αορτικής | μιτροειδούς | πνευμονικής | τριγλώχινας βαλβίδας.
• Ανεπάρκεια αορτικής | μιτροειδούς | πνευμονικής | τριγλώχινας βαλβίδας.

Πού οφείλονται

Η συνηθέστερη αιτία των βαλβιδοπαθειών στις ανεπτυγμένες χώρες είναι η εκφύλιση λόγω της ηλικίας. Άλλες αιτίες είναι ο ρευματικός πυρετός, η λοιμώδης ενδοκαρδίτιδα ενώ έμμεσα μπορεί να τις προκαλέσουν η αρτηριακή υπέρταση, το έμφραγμα του μυοκαρδίου και η καρδιακή ανεπάρκεια. Όταν μία βαλβιδοπάθεια υπάρχει από τη γέννηση τότε υπάγεται στις συγγενείς καρδιοπάθειες.

Aορτική βαλβίδα

⇓ Στένωση
⇓ Ανεπάρκεια

Mιτροειδής βαλβίδα

⇓ Στένωση
⇓ Ανεπάρκεια

Πνευμονική βαλβίδα

⇓ Στένωση
⇓ Ανεπάρκεια

Τριγλώχινα βαλβίδα

⇓ Στένωση
⇓ Ανεπάρκεια

Συμπτώματα

Τα συμπτώματα των παθήσεων των καρδιακών βαλβίδων ποικίλουν ανάλογα με τη βαλβίδα που πάσχει και το αν η νόσος είναι οξεία ή χρόνια. Τα συνήθη συμπτώματα είναι η δύσπνοια στην κόπωση, το αίσθημα παλμών, η στηθάγχη (πόνος στο στήθος) και τα οιδήματα κάτω άκρων ενώ σπανιότερα μπορεί να εμφανιστεί αιμόπτυση ή λιποθυμικό επεισόδιο. Αξίζει να σημειωθεί ότι σε πολλές περιπτώσεις ασθενείς με βαλβιδοπάθεια ακόμα και σοβαρής μορφής δεν έχουν σχεδόν καθόλου συμπτώματα.

Διάγνωση

Η αρχική διερεύνηση μιας βαλβιδοπάθειας γίνεται με τη λήψη του ιστορικού και με την κλινική εξέταση. Σήμερα η τελική διάγνωση τίθεται σχεδόν πάντα με τη διενέργεια διαθωρακικούυπερηχογραφήματος καρδιάς. Σε ορισμένες περιπτώσεις που πρέπει να ληφθούν πιο λεπτομερείς εικόνες όπως π.χ. στην ανεπάρκεια της μιτροειδούς βαλβίδας ή σε υποψία λοιμώδους ενδοκαρδίτιδας χρειάζεται το διοισοφάγειο υπερηχογράφημα (η εξέταση μοιάζει με μία γαστροσκόπηση). Πολύ σπάνια, τέλος, μπορεί να χρειαστεί αξονική τομογραφία, μαγνητική τομογραφία ή καρδιακός καθετηριασμός.

Θεραπεία

Σε πολλές περιπτώσεις οι βαλβιδοπάθειες αντιμετωπίζονται συντηρητικά με φαρμακευτική αγωγή, όταν όμως η νόσος προχωρήσει η θεραπεία είναι κατά κανόνα χειρουργική.

Εξελίξεις

Τι έχει να προσφέρει η επεμβατική καρδιολογία στις βαλβιδοπάθειες; Σήμερα υπάρχει η δυνατότητα να γίνει αντικατάσταση της αορτικής βαλβίδας διά μέσου καθετήρων, χωρίς χειρουργείο (transcatheter aortic valve implantation, TAVI). Η μέθοδος προορίζεται προς το παρόν για ασθενείς που είναι πολύ υψηλού κινδύνου για εγχείρηση ανοικτής καρδιάς ή για εκείνους που κρίνονται ανεγχείρητοι. Επίσης, έχει αναπτυχθεί μία νέα επεμβατική τεχνική για τηνεπιδιόρθωση της σοβαρής ανεπάρκειας της μιτροειδούς βαλβίδας, πάλι για ασθενείς που δεν μπορούν να χειρουργηθούν (MitraClip). Τέλος, διαδερμικά μπορεί να γίνει εμφύτευση προσθετικής πνευμονικής βαλβίδας σε ασθενείς που έχουν προηγουμένως χειρουργηθεί για συγγενή καρδιοπάθεια.(Επέμβαση διά μέσου καθετήρων – Melody).

Dr. Απόστολος Τζίκας, Επεμβατικός Καρδιολόγος

ΠΗΓΗ: http://apostolostzikas.gr

Νέες Μέθοδοι.Η διαδερμική αντικατάσταση αορτικής βαλβίδας.

Τοποθέτηση από το πόδι

Βήμα 1. Ο χειρουργός εισάγει από μία αρτηρία του ποδιού (μηριαία αρτηρία) έναν καθετήρα και τον κατευθύνει έως την καρδιά. Όταν φτάσει στην αορτική βαλβίδα, προωθεί ένα μπαλονάκι και το φουσκώνει για να «συνθλίψει» το ασβέστιο που έχει συσσωρευτεί σε αυτήν και της προκαλεί στένωση, αλλά και την φυσική αορτική βαλβίδα.

Βήμα 2. Ο χειρουργός ξεφουσκώνει το μπαλονάκι και μέσω του ίδιου καθετήρα προωθεί στο ίδιο σημείο τη νέα αορτική βαλβίδα.

Βήμα 3. Στη συνέχεια, φουσκώνει εκ νέου το μπαλονάκι και η νέα βαλβίδα «σφηνώνει» στη θέση της, ώστε να αρχίσει να λειτουργεί φυσιολογικά.

Βήμα 4. Ο καθετήρας και το μπαλονάκι αφαιρούνται, ενώ η νέα βαλβίδα παραμένει στη θέση της

Τοποθέτηση από το θώρακα

Βήμα 1. Γίνεται μία μικρή τομή στο θώρακα, ανάμεσα στην 5^η και στην 6^η πλευρά

Βήμα 2. Ο χειρουργός εισέρχεται στην αριστερή κοιλία της καρδιάς, για να προωθήσει έως τη θέση της αορτικής βαλβίδας ένα μπαλονάκι, το οποίο θα φουσκώσει για να «συνθλίψει» τη στένωση που προκαλεί το ασβέστιο και την φυσική βαλβίδα

Βήμα 3. Από τον ίδιο καθετήρα προωθείται η νέα βαλβίδα

Βήμα 4. Η νέα βαλβίδα «σφηνώνει» στη θέση της και αρχίζει να λειτουργεί φυσιολογικά. Ο καθετήρας και το μπαλονάκι αφαιρούνται.

Αορτική βαλβίδα

Η αορτική βαλβίδα είναι μία από τις τέσσερις βαλβίδες της καρδιάς, αλλά η κλινικά σημαντικότερη. Είναι η βαλβίδα μέσω της οποίας η καρδιά διοχετεύει αίμα σε ολόκληρο το σώμα.

Μιτροειδής βαλβίδα

Η μιτροειδής βαλβίδα είναι η βαλβίδα που παρεμβάλλεται μεταξύ του αριστερού κόλπου και της αριστερής κοιλίας της καρδιάς

Αριθμοί

4-5% του πληθυσμού θα αναπτύξει κάποια στιγμή νόσο των βαλβίδων που θα χρειασθεί χειρουργείο

50 ετών και άνω οι ασθενείς που χρειάζονται χειρουργική επιδιόρθωση ή αντικατάσταση βαλβίδας της καρδιάς

2-3 χρόνια η μέση επιβίωση των ασθενών δίχως χειρουργική θεραπεία, όταν η στένωση της αορτικής βαλβίδας προκαλεί συμπτώματα

Ύποπτα συμπτώματα σοβαρής βαλβιδοπάθειας

* Δύσπνοια

* Στηθάγχη

* Απώλεια αισθήσεων (συγκοπή)

Κατάλληλοι ασθενείς για διαδερμική παρέμβαση

Όσοι δεν μπορούν να υποβληθούν σε εγχείρηση ανοικτής καρδιάς, επειδή έχουν:

* Μεγάλη ηλικία

* Πολλαπλά προβλήματα υγείας (κυρίως αναπνευστικά, αλλά και ηπατική ή νεφρική ανεπάρκεια)

* Προηγούμενο ιστορικό εγχείρησης ανοιχτής καρδιάς

ΠΗΓΗ: Δημήτριος Β. Αυγερινός, MD - Τμήμα Χειρουργικής Καρδιάς και Θώρακα, NewYork Presbyterian Hospital – Weill Cornell Medical Center, Τμήμα Χειρουργικής Θώρακα, Memorial Sloan-Kettering Cancer Center, New York

μέσω: http://ygeia.tanea.gr

Αξίζει να γνωρίζουμε.Η διαδερμική εμφύτευση βαλβίδων της καρδιάς.

Ενας στους 20 ενηλίκους παρουσιάζει πρόβλημα σε κάποια από τις κύριες βαλβίδες της καρδιάς, την αορτική ή τη μιτροειδή, για το οποίο απαιτείται χειρουργική θεραπεία. Μέχρι πριν από λίγα χρόνια οι ασθενείς υποβάλλονταν σε εγχείρηση ανοιχτής καρδιάς, που προϋποθέτει σύνδεση με μηχάνημα εξωσωματικής κυκλοφορίας και παροδική διακοπή της λειτουργίας της καρδιάς με ισχυρά φάρμακα. Σήμερα, όμως, σε επιλεγμένους ασθενείς εφαρμόζεται μία μη επεμβατική, διαδερμική μέθοδος.

Ο λέκτορας Καρδιοχειρουργικής Δημήτριος Β. Αυγερινός, από το Τμήμα Χειρουργικής Καρδιάς και Θώρακα του Νοσοκομείου New York Presbyterian του Ιατρικού Κέντρου Weill Cornell στη Νέα Υόρκη, εξηγεί τι είναι η διαδερμική εμφύτευση βαλβίδων της καρδιάς.

Πού οφείλονται τα προβλήματα στις βαλβίδες της καρδιάς;

Καθώς ο άνθρωπος μεγαλώνει, ασβέστιο εναποτίθεται στην αορτική βαλβίδα, προκαλώντας σταδιακή στένωση, με επακόλουθο να εμποδίζεται η απρόσκοπτη ροή του αίματος και να αναπτύσσονται συμπτώματα όπως στηθάγχη, δύσπνοια και απώλεια αισθήσεων.

Στην περίπτωση της μιτροειδούς βαλβίδας, η εκφύλιση λόγω ηλικίας και κάποιες λοιμώξεις μπορεί να οδηγήσουν σε ανεπάρκεια. Αυτή, ιδίως σε ασθενείς με στεφανιαία νόσο, μπορεί να προκαλέσει αναπνευστικά προβλήματα ή και θανατηφόρο πνευμονικό οίδημα.

Πότε χρειάζονται χειρουργική θεραπεία;

Οταν ο ασθενής αναπτύσσει συμπτώματα (κυρίως δύσπνοια, στηθάγχη ή απώλεια των αισθήσεων) ή όταν μία βαλβίδα έχει πολύ μεγάλη στένωση ή εκδηλώνει ανεπάρκεια.

Πώς προέκυψε η ανάγκη για μη επεμβατική θεραπεία;

Το ανοιχτό χειρουργείο επιφυλάσσει αυξημένους κινδύνους και επιπλοκές για τους λεγόμενους ασθενείς υψηλού κινδύνου: τους υπέργηρους, τους ασθενείς με προηγούμενο ιστορικό εγχείρησης ανοιχτής καρδιάς, καθώς και τους πάσχοντες από νεφρική ή ηπατική ανεπάρκεια.

Ουσιαστικά γι’ αυτές τις ειδικές κατηγορίες ασθενών αναπτύχθηκε τα τελευταία χρόνια η τεχνική της διαδερμικής παρέμβασης στην αορτική και τη μιτροειδή βαλβίδα.

Τι είδους επεμβάσεις γίνονται;

Στην περίπτωση της αορτικής βαλβίδας γίνεται εμφύτευση νέας βαλβίδας. Στην περίπτωση της μιτροειδούς κάνουμε κυρίως επιδιορθώσεις με ένα μικρό κλιπ, ενώ πολύ πρόσφατα άρχισαν και οι πρώτες διαδερμικές εμφυτεύσεις.

Πώς γίνεται η επέμβαση;

Μέσω της μηριαίας αρτηρίας ή με μια μικρή τομή στον θώρακα. Κατά την επέμβαση, που συνήθως δεν υπερβαίνει τη μία ώρα, ο ασθενής βρίσκεται μεν υπό αναισθησία, αλλά η καρδιά του δεν χρειάζεται να σταματήσει και δεν είναι συνδεδεμένος με μηχάνημα εξωσωματικής κυκλοφορίας.

Η επέμβαση πραγματοποιείται από ομάδα γιατρών (καρδιοχειρουργός, επεμβατικός καρδιολόγος) σε χειρουργεία νέας γενιάς, τα λεγόμενα υβριδικά χειρουργεία, τα οποία διαθέτουν όλον τον απαραίτητο εξοπλισμό για τη διενέργεια τέτοιων επεμβάσεων.

Ποια είναι τα πλεονεκτήματα της μεθόδου;

Μικρής διάρκειας εγχείρηση, σχετικά αναίμακτη επέμβαση, χωρίς το μετεγχειρητικό πόνο και τις επιπλοκές των εγχειρήσεων ανοιχτής καρδιάς, και σημαντικά μειωμένη θνησιμότητα σε σύγκριση με την εγχείρηση ανοικτής καρδιάς. Ο ασθενής πηγαίνει στο σπίτι του σε 3-4 μέρες και είναι έτοιμος να επιστρέψει στις καθημερινές του δραστηριότητες.

Η νέα μέθοδος προσφέρεται προς το παρόν στις ειδικές κατηγορίες ασθενών που δεν μπορούν να υποβληθούν στο παραδοσιακό χειρουργείο, ενώ η επιλογή των ασθενών γίνεται με αυστηρούς κανόνες που έχουν θεσπιστεί από τις αμερικανικές και ευρωπαϊκές εταιρείες καρδιοχειρουργικής και καρδιολογίας.

Και ποια τα μειονεκτήματα;

Το μεγαλύτερο μειονέκτημα φαίνεται να είναι τα αυξημένα ποσοστά εγκεφαλικού επεισοδίου (5,1%, έναντι 2,4% με το παραδοσιακό χειρουργείο) και αγγειακών επιπλοκών (11% έναντι 3,2% με το παραδοσιακό χειρουργείο).

Οι κίνδυνοι αυτοί αφορούν κυρίως την αντικατάσταση αορτικής βαλβίδας και οφείλονται στο ότι το μπαλονάκι που διασπά την άρρωστη βαλβίδα μπορεί να αποκολλήσει ασβέστιο από τα τοιχώματά της και αυτό να μπει στην κυκλοφορία του αίματος.

ΠΗΓΗ: http://ygeia.tanea.gr

Ο ΚΥΡΙΟΣ ΑΞΟΝΑΣ ΜΙΑΣ ΙΑΤΡΙΚΗΣ ΚΑΡΙΕΡΑΣ

Ο Γεώργιος Αθ. Δαλαμάγκας φοίτησε στη Στρατιωτική Ιατρική Σχολή της Θεσσαλονίκης. Ειδικεύτηκε στην Καρδιολογία και είναι διδάκτωρ του Α.Π.Θ.Συγκεκριμένα:

 Τελείωσε την Ιατρική Σχολή του ΑΠΘ, πήρε την ειδικότητα του παθολόγου και στη συνέχεια του καρδιολόγου στην Α Παθολογική κλινική του νοσοκομείου ΑΧΕΠΑ.

 Συμμετείχε σε ερευνητικές εργασίες της Κλινικής και ως αποτέλεσμα της συμμετοχής του αυτής, διενήργησε έρευνα με θέμα τη «Συμπεριφορά των αιμοπεταλίων στη στεφανιαία νόσο. Η επίδραση της Διπυριδαμόλης». Με το θέμα αυτό πήρε άριστα στη διδακτορική του διατριβή.

 Μετεκπαιδεύτηκε στο πανεπιστημιακό νοσοκομείο του Οχάιο των ΗΠΑ στις αναίμακτες διαγνωστικές μεθόδους της Καρδιολογίας και ύστερα από την επιστροφή του εξόπλισε το ιατρείο του με κατάλληλα μηχανήματα για τη διενέργεια των παραπάνω εξετάσεων. Γι αυτό διαθέτει μεγάλη εμπειρία στη διενέργεια και στην ερμηνεία των ευρημάτων των υπερηχοκαρδιογράφηματων και του Doppler, ως και της Δοκιμασίας Κόπωσης. Συμμετέχει ανελλιπώς και ενεργά σε όλα τα δρώμενα της Καρδιολογίας στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, ενώ παρακολουθεί τη σύγχρονη και διεθνή βιβλιογραφία.